العالمين ( چهاردهم ) بعد از انكه مؤذن بگويد قد قامت الصلاة مأمومين براي نماز بر خيزند ( ومكروهات ) جماعت چند چيز است ( أول ) انكه با وجود مكان ما بين صفوف مأموم تنها در صفى بايستد بلكه بايد هر گاه صف ها پر باشد پهلوى امام بايستد يا در اخر يكى از صفوف ( دويم ) نافله بجا اوردن بعد از انكه قد قامت الصلاة گويند بلكه بعد از شروع در اقامه ( سيم ) انكه در صورتيكه امام انشاء دعائي كند در باره خود تنها دعا كند وديگران را شريك نگرداند بخلاف انكه دعاء مأثور را بخواند كه ضرر ندارد ( چهارم ) تكلم كردن بعد از انكه مؤذن قد قامت الصلاة گويد بلكه در نماز فرادى نيز مكروه است چنانكه گذشت بلى كراهت ان در جماعت شديدتر است مگر در صورتيكه مأمومين جمع شوند وپيش نماز معين نداشته باشند كه باكى نيست بكسى بگويد پيش بايست ( پنجم ) انكه مأموم قرائت وأذكار نماز را كلا أو بعضا بامام بشنواند ( ششم ) اقتدا كردن حاضر بمسافر يا بعكس در صورتيكه بنمازى اقتدا كند كه عدد ركعات ان با نماز امام كم وزياد باشد پس اقتدا كردن حاضر بمسافر ومسافر بحاضر در نماز مغرب وصبح كراهت ندارد وهم چنين غير أنها از نمازهائيكه با يكديگر در عدد ركعات اختلاف نداشته باشد مثل اقتداء كردن نماز أداء بقضا يا قضا بأداء وهم چنين در مواضع تخيير كه مسافر مىتواند تمام بخواند در صورتيكه اختيار تمام كردن كند ضرر ندارد اما اقتداء كردن حاضر بحاضر با اختلاف عدد ركعات مثل اقتدا كردن قضاء صبح بظهر يا بمغرب يا اقتداء مغرب بعشاء يا بعكس پس كراهت ندارد ( مسألة 1 ) هر كدام از امام يا مأموم كه زودتر از نماز فارغ شوند جايز است كه پيش از سلام منتظر يكديگر شوند كه با هم نماز را تمام كنند مثل انكه يك كدام قصر بخواند وديگرى تمام يا انكه مأموم بغير ركعت أول اقتداء كرده باشد خصوص از براي مامومى كه مشغول ذكر وحمد خدا شود تا امام بسلام رسد ولكن أحوط اقتصار بر صورتي است كه انقدر طول نكشد كه موالات نماز بهم خورد وبا فوت موالات در جواز انتظار اشكال است چه امام وچه مأموم ( مسألة 2 ) هر گاه مأموم بعد از سجده دويم امام شك كند كه يك سجده با أو كرده يا دو سجده بنا را بر يك گذارد وسجده ديگر بجا أورد در صورتيكه از محل ان نگذشته باشد ( مسألة 3 ) اگر نماز مغرب را بعشاء امام اقتدا كند ودر حال قيام شك كند كه ركعت سيم است يا چهارم بهمان حال منتظر بايستد تا امام بركوع وسجود رود ومعلوم شود پس اگر سيم بوده باقي نماز را